எட்டாத உயரத்தில் கண்ட இரு விண்மீன்களை ,
தன்னுடைய உறவுகள் என்று மகிழ்ந்திருகிரதாம்
ஒரு மின்மினி பூச்சி,
விண்மீனின் பிரமாண்டம் தெரியாமல் .

காம கொலைகள்

மோகம் கொண்டு திரிகையில் தெரிந்ததில்லை
உனது நிலைப்பாடு பெற்றுடுத்த பின் தான் தெரிகிறதோ ?
நீ கொண்ட இச்சைக்கு ஞாயம் கற்பிக்க ,
முதல் மூச்சு கூட முழுதாய் விடாத பிஞ்சை கொல்வதா ?

பேராசை

ஒரு குழந்தை என உன் உள்ளங்கையில் அடங்கி உறக்கம் கொண்டு, என் உயிர் வலி கொள்ள பேராசை தான் .

நிராசைகள்

இரு பெரு நதிகளின் சங்கம காட்டாற்றில்
விழுந்த சிற்றிலை என பயணிக்கிறேன்,
காட்டாற்றின் விதிகளுக்கு உட்பட்டு.
நானும் காட்டாரோ என்ற பிரம்மையில் ,
காட்டற்றிகோ என்னை கரை சேர்ப்பதில் கவனம் ,
எனக்கோ பயணிக்க ஆசை. என் செய்வேன் நான்

அன்பெனும் ஆயுதத்தால் தாக்கி விட்டு
ஆயிரம் சமாதானம் சொல்ல்கிறாய் உன் மௌனதிற்காக

உயிரில் கலந்திட்ட உறவுகளின் அன்பின் முன் ஊமை ஆகிறேன் .

அடைமழை நின்ற போதும் நில்லா தூவனமாய் உன் நினைவுகள் .