வரம்

 ஆயிரம் கவலையோடு வீடு 
திரும்பினும் - மகிழ்ச்சியில் 
உறைகிறது நெஞ்சம் 
உன் அர்த்தமற்ற உளறல்களில்
காற்றோடு கரைந்து போகிறேன் 
உன் சிறு தீண்டலில்
நீ அன்பின் மிகுதியில் கொடுக்கும்
முத்தத்திற்காக ஓராயிரம் வருடம் 
காத்திருப்பினும் தகும் 
மகன் எனும் வரமே

தேவதை

அந்தி மாலை கதிரவன்
அழகு நிலா பவனி
அந்தி மலரும் அல்லி
மதி மயக்கும் முல்லை
கூடு திரும்பும் பறவை கூட்டம்
இவை யாவும் காத்திருக்கின்றன
விளக்கொளியில் என் தேவதை
நின் திருமுகம் காண - நானும் தான்

மேகம்

புவிதனை குளிர்விக்க
வானெங்கும் ஒளி விளக்கேற்றி
மேல தாளம் முழங்கிட
நின் கரம் நான் பற்ற
நீயோ நாணம கொண்டு
காற்றோடு ஓடுகிறாய்
உன்னை பின்தொடர்ந்து
அனைத்தில் நீ என்னுள்ளும்
நான் உன்னுள்ளும்
உருகி இணைகிறோம் .

முறிவு

நம் உள்ளம விரதம்
கலைக்க முற்பட்டபோதும்
மௌனம வித்திட்ட
விரிசல்களின் இடைவெளிகள்
மௌனம இட்டே
நிரப்ப விழைகின்றன இதழ்கள்
பின் காரணமே இன்றி
சந்தையில் விலை
பேசபடுகின்றன நமக்குள்
ஏற்பட்ட உறவினை முறிக்க

அர்த்தமுள்ள பயணங்கள்

உனை கான எத்தனிக்கும்
ஒவ்வொரு பயணத்திலும்
என் மீது மோதும் காற்றின்
அழுத்தம் தாளாமல்
நெஞ்சில் பீறிட்டு எழும்
வார்த்தைகளை சற்றும் பிசகாமல்
கோர்வையாக்கி எழுத முயர்சிப்பதில்
உருவாகும் வரிகள் அனைத்தும்
புது கவிதையென மிளிர்கிறது

இப்பொழுது எல்லாம் பயண முடிவில்
நான் காணும் உனது புன்னகை
முகத்திற்கான பயணங்கள் மட்டுமே
அர்த்தமுள்ளதாய் தோன்றுகின்றன

சிறு பிரிவுக்கு பின் சேர்ந்ததில்
ருசிக்கும் இன்பங்களை மிக
சிரத்தையோடு சேமித்து கொள்கிறேன்
அடுத்த பிரிவின் போது
அசை போட வேண்டுமென

உண்மை அன்பின் நிலை

உண்மை அன்பினை தேடி அலைந்ததில்
அரும்பிய புதிய உறவுகள் அனைத்தும்
நமது வலிகளில் இன்பம் காணும்
உன்னத நிலையை அமைய பெற்றவை
தன்னை உருக்கி வெளிச்சம் காட்டும்
...மெழுகாய் இருக்கும் வரை மட்டுமே
உறவுகளின் அன்பும் பாசமும்.

எங்கு செல்கிறோம்

உணவுக்காக உழும் போதும்
நீருக்காக தோண்டும் போதும்
அமைதியாய் அரவணைதவள்
தான் கண்ட இடம் எங்கும்
இயந்திரம் கொண்டு ஆழ்துளை
அமைத்து நில மகளினை ஆழம்
பார்க்க நினைத்ததன் பயனாய்
தன் ருத்ர தாண்டவம் காட்டி
தன் நிலை விட்டு சற்றே விலகி நிற்கிறாள்
நிதானமாய் உருகி நதியாய் வளம் சேர்த்த
வெள்ளி பனி மலையரசி மரம் இன்றி
பாலைவன மாகி போன காடுகளை கண்டு
சற்றே வேகம் கொண்டு கடலோடு கலந்து
ஆழி பேரலையென ஆர்பரிகிறாள்.
இவை இன்றி , நாம் கண்ட அறிவியலே
காற்றாய் மழையாய் விஸ்வருபம் கொண்டு
நம்மையே அழிக்க பரவி திரிகிறது ...
போதுமா?? எதை நோக்கிய பயணம் இது ?

பருவகாலங்கள்

கோடையின் வெம்மையும்
இளவேனில் காலத்து வசந்தமும்
கூதிரின் பிரிவும் என தினம்
மாறும் பருவகாலங்கள் என்னுள் .

ஐயம்

சற்று நில் ஒரு ஐயம்
இன்னும் சற்று தூரத்தில் தான்
நீ வீழும் இடம் , ஆர்பரித்து ,
துள்ளி விளையாடி,
செல்லும் இடம் எல்லாம் வனப்புகளை
காட்டி விட்டு ,உலகம் மறந்து வருகிறாய்
தெரிந்து தான் வருகிறாயோ ?
எங்கே கற்று கொண்டாய்
விழுந்தவுடன் எழுவதற்கு
எனக்கும் கற்று கொடு

திருடர்கள் ஜாக்கிரதை

ஒரு நொடி இன்பதாலும் ஓர் ஆயிரம்
வலிகளாலும் உன்னை பிணைத்து விட்டு
உனது நித்திரையை நிம்மதியையும் களவாடி
கொண்டு போகிறார்கள் .

தனிமை

உன்னோடு கழிக்கும் நாட்கள் கூட
மின்னல் என மின்னி மறைகின்றன
வருவதும் தெரியாமல் போவதும் தெரியாமல்
உன்னை பிரிந்து இருக்கும் சில நிமிடங்கள் கூட
பாலை வன நெடும் பயணமென
முன்னேற மறுக்கின்றன

எதிர்பார்பற்ற அன்பு

அன்பெனும் ஒற்றை
வார்த்தையை நோக்கிய
பாலை வன பயணங்களில் ,
தேவைகளை சுருக்கி
உடல் வருத்தி ,செய்த உதவிக்கு
எதிர்பார்பற்ற அன்பு என
நாமாகரணம் சூட்டி
என்னை எட்டி நிறுத்தி
வேடிக்கை பார்கிறது உலகம் .

உறவுகள்

உயிர் கண்ட உறவுகளின்
சிறு துளி கண்ணீரும் ,
ஆழி புயல் என நெஞ்சில்
மையம் கொள்கின்றன .

அழகன்

சிற்பங்களும் சிந்தை மயங்கிடும்
உன் சிறு புன்னகை கண்டு
நான் எம்மாத்திரம் ?
உன் இதழ் உதிர்க்கும்
ஒவ்வொரு சிறு வார்த்தைகளும்
என்னுள் காவியமாகின்றன .

வாழ்வின் எனக்கான
நிமிடங்கள் ஒவ்வொன்றும்
தனிமையில் கழிகின்றன,
கானல் நீராகி போன காதலை எண்ணி.

காமத்தீ

நான் ஏற்றா வில்லென கண்களும்
நேர் நோக்கா குனிந்த முகமும் என
அழகியலின் அத்துணை அம்சமும்
அடங்கிய பெண் ஓவியம் நீயடி ,
ஒவ்வொரு முறை
படிக்கும் போதும் ,
புதிரான அர்த்தம
தரும் கவிதையும்.
அன்பிலகனத்தின் அர்த்தமுமாய் ,
என்னுள் யாவுமகி நிற்கிறாய் .
காமத்தீயை நம் உடலோடு
உடல் பொருத்தி அணைத்து விட்டோம்,
காதலின் அருமை உணர்வித்த
உன்னை பிரிய இயலாமல்
எனது கடமைக்காக செல்கிறேன்
மலர்ந்த முகத்தோடு வழி அனுப்பு .
உன் கணவன் வரும் முன்.

மழை நின்ற வானத்தின் ,சிறு தூறல் ஒன்றினை
கையிரென கொண்டு பேரண்ட வெளியிணை
அடைய முயர்த்சித்ததில் எதிரே வந்த தூறல் ஒன்றின்
நுனி பட்டு தவறி விழுந்தேன் .விழுந்த இடம் மேலும்பி
பறக்க நினைக்கும் பறவையின் சிறகென்பதாள் .
இட்சிறகை பற்றி கொண்டே பேரண்ட வெளியிணை
அடைய பயணம் கொள்கிறேன் .

ஒரு நாளில் அரைகுறையாய் வாழ்ந்ததில்
என்னுள் முழுதாய் மெல்ல உள்ளே வந்து விட்டாய்
என்னையும் அறியாமல் ,நீ வகுத்த வரையறை கண்டு
கால தேவனின் ஓட்டத்தை ,பன் முறை பெருக்க
எண்ணி அவன் பின் ஓட முயன்றேன் ,
அவனோ மோகம் கொண்ட காதலனாய்
வினாடிகளை ஸ்தம்பிக்க செய்து
என்னை கொள்ளாமல் கொள்கிறான்

நிகழ்கால நிதர்சனங்களின் முன்
கடந்தகால நினைவுகள் அனைத்தும்
கட்டாயத்தின் பேரில் கல்லறைக்கு அனுப்ப படுகின்றன.
கால மாற்றத்தில் அற்புதங்கள் ,அர்பங்கலாகவும்
அர்பங்கள் அற்புதங்கலாகவும் உருமாறி கொள்கின்றன.

காதல்

உன் மனதை மௌனங்களால் பூட்டி
வைத்து , என்னுள் பூகம்பளுகுக்கான
அறிகுறியை கொணர்கிறாய் .
உன் மௌனம திறக்கும் சாவியை
தேடுவதிலேய எனது நாட்கள் நகர்கின்றன

அருவமாகி போன நினைவுகள் அத்துனையும்
உருவம் கொண்டு உயிர் வாழ துடிக்கின்றன
நீ சொன்ன வார்த்தை கேட்டு .